Wczoraj wystartowałem na J3 AF z pełnym balastem z zamiarem nauki lotu tak ciężkim szybowcem. Zgadza się to co mówił Szef Wyszkolenia - tak ciężki Jantar krążący na większej prędkości w poszarpanych kominach, nie idzie do góry. W ogóle nie mogłem dojść do podstawy. Uparcie nie spuścilem ani litra wody i okazało się że w locie po prostej daje to dobre wyniki. Doleciałem pod szlakami z prostej do Dobrego Miasta - prędkość przelotowa - 120 km/godz. Dalej było już gorzej. Do Olsztyna doczłapałem się w poszarpanych noszeniach. Ostatni dobry komin 3,2 m/s obok Dajtek. Dalsze 3 chmury wygasiło pasmo cirrusa i spuszczenie całej wody nie pomogło. Wybrałem pole - pod wiatr, przy drodze asfaltowej przed Godkowem 40 km od lotniska. Z powietrza uprawa wyglądała na trawę. Przyziemiłem w wybranym miejscu, a dobieg na miękkiej ziemi miał 70-80m. Prawdziwi rolnicy- Adam i Michał Hryniewicze rozpoznali oziminę wys 20cm. Po przejściu cirrusa ponownie powstały chmury i poczułem zwiększony dopływ ciepła do ziemi. Teraz przemyślałem sposób na przetrwanie tej sytuacji w powietrzu, do wypróbowania następnym razem.
Dziękuje kolegom rolnikom i Tadeuszowi Sikorskiemu za ściągnięcie mnie z szybowcem z terenu. Na szczęście zostawiłem kluczyki do auta z hakiem - w Wyszkoleniu.
z szybowcowym pozdrowieniem
Wacek Kokot

Załączam zdjęcia

zdjęcia znad Olsztyna

Zdjęcia w kierunku powrotu